امشب این خانه عجب حال و هوایی داره

گپ زدن با در و دیوار صفایی داره

همه رفتند از این خانه ولی غصه نرفت

بازم این یار قدیمی چه وفایی داره.

می روم خسته و افسرده و زار

سوی منزلگه ویرانه ی خویش

به خدا می برم از شهر شما

دل شوریده و دیوانه ی خویش

می برم تا ز تو دورش سازم

زتو. ای جلوه ی امید محال

می برم زنده بگورش سازم

تا از این بس نکند یاد وصال