تا   اسیر  غصه ی  فردا  نبود

کاش  بودی  تا  برای قلب من

زندگی این گونه بی معنا نبود

کاش  بودی  تا  لبان سرد من

بی خبر  از  موج  و از دریا نبود

کاش  بودی  تا فقط  باور کنی

بعد  تو  این  زندگی  زیبا  نبود

 مثله خوردنه یك فنجان قهوه گرم ، زیر برفه ،

درسته كه هوارو گرم نمی كنه ولی تو رو دل گرم می كنه .

گل به خنده گفت زندگی شکفتن است با زبان سبز راز گفتن است

گفتگوی غنچه وگل از درون باغچه باز هم به گوش می رسد...

 من فکر می کنم گل به راز زندگی اشاره کرده است هر چه باشد او گل است گل یکی دو پیرهن بیشتر ز غنچه پاره کرده است!